Etappe #11: Nigrán - Vigo 17,4km

We vervolgen onze weg en gaan op weg naar Vigo, met 300.000 inwoners de grootste stad van de autonome regio Galicië. Het pad stijgt en daalt vandaag een paar keer en we worden getracteerd op mooie vergezichten. Het is bewolkt en het miezert zelfs een deel van de middag. De laatste dagen komem bij mij veel verhalen van vroeger naar boven; de vakanties die ik als kind met het gezin naar Spanje mocht maken. Over hoe het was om toen te reizen en in een ander land op vakantie te zijn. Het water wat niet drinkbaar was en altijd gekocht moest worden bij de Supermercado en dat ik nooit heb begrepen waarom mijn moeder hier zonodig naar de kapper moest...:) Allemaal ook al weer ruim 40 jaar geleden. Intussen doorkruisen we prachtige bossen met de typische geuren van grove den en eucalyptus. De natuur tovert ons een prachtig kleurenpallet voor. Er zijn niet veel andere caminogangers vandaag, wel worden we op het bospad af en toe van de sokken gereden door een moutainbiker die met hoge snelheid daalt over de zware keien....Fabiënne en ik zijn het eens: in het verkeer zijn de Portugezen wel empatischer dan de Spanjaarden. Het blijft een ervaring om een wat grotere stad door de voorstadjes binnen te lopen. Er is net een wedstrijd afgelopen van de voetbalclub Celta de Vigo als we langs het stadion de routepijlen weer oppakken. Zo leidt het pad je ook door het hedendaagse leven. We volgen onze route door de stad tot het kerkje van San Roque. Daar nemen we de weg naar onze slaapplek voor vanavond en de vaste routine: voeten goed verzorgen, kleding wassen, douchen, rusten, iets eten en slapen.

René